The Freedom Trail

Nadat we dag van gisteren met het fiets debacle hadden afgesloten zijn we vandaag al weer vroeg op pad gegaan en deze keer met de T de metro van Boston waarvan het Aquarium station op een steenworp afstand van ons hotel ligt. We hebben een paar meerdaagse passen gekocht die ons via de metro snel op onze plaats van bestemming brachten. Vandaag gaan we de Freedom Trail lopen, een route die is aangelegd dwars door Boston langs een aantal bezienswaardigheden en monumenten. In Boston een van de oudste steden van Amerika is namelijk destijds de fundering gelegd voor de constitutie of wel de grondwet van Amerika. Boston is niet een van de grootste steden maar wel een van de dichtstbevolkte steden van de USA. Het is zeker een van de rijkste steden, staat bekend om haar toonaangevende ( wereldwijd) ziekenhuizen in combinatie met de beroemde Harvard universiteit. Boston werd in 1630 gesticht door puriteinse kolonisten en de naam die ze gaven was gekopieerd vanuit Engeland. Zij kwamen namelijk oorspronkelijk uit Lincolnshire. Boston is de bakermat van de Amerikaanse revolutie en de eerste schermutselingen met Engelsen was op 5 maart 1770, deze dag staat bekend als het bloedbad van Boston. Met de Tea Party begonnen de inwoners van Boston een boycot tegen de belasting op thee die ingesteld was door de Britse regering destijds. De eerste Amerikaanse veldslagen van de onafhankelijkheids oorlog vonden plaats op 19 april 1775 in Lexington en Concord, twee plaatsen op ruwweg 20 km van Boston vandaan. Deze stad heeft dus een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van de USA wat niet bij iedereen bekend is.Men kent Boston vooral van de beroemde marathon en dan ook zeker van die editie in 2013 waarbij enkele doden en gewonden vielen.

De route van de Freedom Trail is dwars door de stad heen gemarkeerd met een rode lijn van bakstenen en die hoef je dus maar te volgen om de route te volbrengen. Jacqueline nam het lijntje volgen wel heel letterlijk want toen de markering vlak bij het einde een hoekje omging zette ze haar been voor me, gaf me een duw en lapte me dus gewoon pootje waarbij ik dus languit tegen het asfalt smakte, ik kon gelukkig mijn val breken en bracht het er vanaf met wat schaafwondjes. De obelisk op Bunker Hill hebben we niet meer gedaan, we waren bekaf en op die hill zouden we ook nog eens een paar honderd treden omhoog moeten gaan. We hebben vervolgens de veerboot terug genomen naar het aquarium en zijn daarna weer met de T naar het centrum gegaan waar we hebben geluncht en wat hebben rond gelopen en gewinkeld voordat we weer met de metro richting hotel gingen. Was de moeite waard vandaag.